موارد مصرف: از ليتيوم در درمان وپيشگيري مانيا، بيماري مانيك ـ دپرسيو،افسردگي عود كننده و رفتار تهاجمياستفاده ميشود.
مكانيسم اثر: مكانيسم اثر ليتيوم دقيقŠمشخص نيست، اما به دليل شباهت يونليتيوم به يون سديم، جايگزين سديم شدهو در ايجاد پتانسيل عمل در سلولهايعصبي اختلال ايجاد ميكند، بر رويعملكرد واسطههاي شيميايي عصبي مثلنوراپي نفرين، سروتونين، دوپامين واستيل كولين و گيرندههاي آنها تأثيرميگذارد و با كاهش توليد پيام رسانثانويه اينوزيتولتري فسفات ايجاد پاسخسلولي را تضعيف ميكند.
فارماكوكينتيك: كربنات ليتيوم از طريقخوراكي بهطور كامل جذب ميشود و بعداز 30 دقيقه به حداكثر غلظت پلاسماييميرسد. 95 درصد دارو بدون تغيير ازطريق كليه، دفع ميشود.
موارد منع مصرف: در نارسايي كليه،بيماري قلبي و بيماريهاي كه در آنهاسديم بدن متعادل نيست (مثل بيماريآديسون) نبايد مصرف شود.
هشدارها: 1 ـ به دليل احتمال بروز تغييراتبافتي و عملكردي كليه متعاقب مصرفدراز مدت ليتيوم خواهد شد، به همين دليلدرمان با اين دارو بيش از 5 ـ 3 سالتوصيه نميشود.
2 ـ از آنجايي كه نمكهاي ليتيوم دارايضريب درماني بسيار باريكي هستند، فقطدر صورتي ميتوان آنها را تجويز نمود كهبتوان غلظت پلاسمايي دارو را به تناوباندازه گرفت. افزايش غلظت پلاسماييليتيوم بالاتر از حد درماني ممكن استكشنده باشد.
3 ـ در صورت بروز علائم مسموميت باليتيوم (لرزش، عدم تعادل، نيستاگموس،نارسايي كليوي و تشنج) بايد درمان راقطع و در صورت لزوم مسموميت زداييانجام داد.
4 ـ وقتي كه غلظت پلاسمايي ليتيوم به حدسمي ميرسد، معمولا 1 يا 2 روز طولميكشد تا علائم شديد مسموميت بروزكند.
5 ـ در صورت تخليه سديم بدن، مسموميتبا ليتيوم تشديد ميشود. به همين دليل ازمصرف داروهاي مدر بخصوص تيازيدهاهمزمان با اين دارو بايد اجتناب
شود.
|